چین: آمریکا همه تحریمهای غیرقانونی علیه ایران را بردارد – قدس آنلاین

صرف نظر از سلاح های هسته ای و جغرافیای کلان سیاسی روسیه، این کشور توانایی مادی لازم برای برقراری یک نظم موثر را ندارد. ژاپن و کره جنوبی هر دو قدرت های اقتصادی بزرگی هستند که توانایی بالقوه دستیابی به سلاح هسته ای را نیز دارند. دنگ از «چهار مدرنیزاسیون» در حوزه صنعت، کشاورزی، دفاع ملی و دانش و تکنولوژی صحبت میکرد که ایده اصلی آن به چو انلای برمیگردد؛ کسی که برای اولین بار این مفهوم را در سال ۱۹۵۰ (۱۳۲۹ هجری شمسی) طراحی کرد. به طور کلی جمعیت می خواستند ایده های جدید و دانش جدید را از سایر کشورها جذب کنند، هنگامی که چین از این دانش جهان محروم بود. معدود قراردادهای جدیدی که از ماه مارس بین دو دولت منعقد شده است، به طور قطعی سهم اندکی از آنچه تصور میشد، بوده است. در زمان حاضر که توانایی های روسیه به مراتب در سطحی پایین تر از اتحاد جماهیر شوروی است، احتمال ارتقای روسیه به جایگاه ابرقدرتی بسیار اندک است؛ در واقع این کشور ممکن است دچار تنزل بیشتری هم شود.

رشد اقتصادی بی نظیر چین علاوه بر این که این کشور را به دومین اقتصاد جهان تبدیل کرده است، پتانسیل تکنولوژیک و نظامی این کشور را نیز افزایش داده است. نکته بعدی، رابطه چین با منطقه اش است که اساسی ترین مورد برای کسب جایگاه ابرقدرتی و ایجاد نظمی بین المللی است. اقدامات در این کشور در راستای بهبود بخش مالی و اصلاح شرکتهای اقتصادی دولتی، که در دهه 80 بسیار مورد بحث قرار گرفت، نیز به آرامی انجام میشدند. رای مثبت چین و روسیه به تمامیقطعنامه های تحریمی (1737،1747،1803،1929) و غیرتحریمی (1696،1835) شورای امنیت علیه ایران، تاخیر حدود یک دهه ای روسیه در تحویل سامانه دفاع هوایی اس 300 به ایران و عدم موافقت 13ساله چین و روسیه با درخواست عضویت کامل ایران در سازمان همکاری های شانگهای که به تازگی با این درخواست موافقت شده، ثابت می کند که این دو کشور نمی توانند شرکای استراتژیکی برای ایران باشند.

ممکن است این تصور وجود داشته باشد که چین و روسیه شرکای استراتژیک هستند. هیچ دلیلی وجود ندارد که تصور کنیم رشد اقتصادی چین برای مدت زمانی طولانی ادامه داشته باشد، پس باید منتظر دوره هایی از وقفه و آشفتگی در روند رشد اقتصادی این کشور باشیم. در ادامه به بررسی ضرورتهایی که چین را وادار به اصلاحِ اصلاحاتش کرد، خواهیم پرداخت. نماینده مردم اراک، کمیجان و خنداب در مجلس ادامه داد: هر چه بتوانیم سطح روابط مان را با سایر کشورها افزایش دهیم، جذب سرمایه گذاری، فروش منابع نفتی و تبدیل میعانات نفتی فراهم میشود و میتوان فشارهای اقتصادی آمریکا را جبران کرد. این درست برعکس مسیری است که جمهوری اسلامی در پیش گرفته، بدین معنا که بدون داشتن توان کافی و لازم برای درگیری و رقابت با هژمون، شعارهای تند و ایدئولوژیک سر داده و اکثر توان و منابع خود را صرف پرداخت هزینه شعارهای خود می کند. منطق قدرت ایجاب می کند که کشورها با اتخاذ جهت گیری مناسب در سیاست خارجی خود در پی تامین حداکثری منافع ملی شان باشند. این ماتریس، برای دولتِ بایدن که خاورمیانه را حدودِ پنج درصد از کلیتِ سیاست خارجی آمریکا می بیند، اهمیتی ندارد. آیا کشوری یا سازمانی این ریسک را می کند که از بازار 330 میلیونی آمریکا بخاطر بازار 80 میلیونی ایران، صرف نظر کند؟

رویکرد اخیر این کشور نسبت به مسائل جمعیتی به ارتقا شرایط اقتصادی، تحصیلی و اجتماعی متمرکز شد چرا که زنان مستقل ترجیح میدهند خانوادههای کوچکتری داشته باشند. شرایط نظام بین الملل ایجاب می کند که جمهوری اسلامی با اتخاذ سیاست «نگاه همزمان به شرق و غرب» به جای سیاست اشتباه «نگاه یکجانبه به شرق»، از رقابت کشورهای غربی و شرقی در جهت افزایش توانمندی های خود بهره گیرد تا بتواند در آینده جایگاهی متناسب با نقش تاریخی و تمدنی خود در عرصه بین المللی کسب کند. چین اما شرایط متفاوتی نسبت به روسیه دارد. روسیه صرفا در منطقه قفقاز وآسیای میانه قادر به ایفای نقشی جدی است نه فراتر از آن. پنجم، چین معتقد است شورای امنیت سازمان ملل متحد باید برای حل و فصل مسئله اوکراین به ایفای نقشی سازنده پرداخته و در این فضا تمرکز بر اصل ثبات و امنیت منطقه ای و همچنین ایمنی عمومی تمام کشورها را در دستور خویش قرار دهد. اما دیدگاه دیگری معتقد است این نظم برنامه ای کاربردی برای تداوم حیات جامعه بین المللی است و اگر آمریکا توان یا تمایلی برای حفظ آن نداشته باشد سایرین و حتی چین آن را به عنوان برنامه ای کاربردی که منافع شان را حفظ می کند حراست خواهند کرد.

دیدگاهتان را بنویسید